ZASIŁEK OPIEKUŃCZY
Ustawodawca przewidział możliwość powstania niezdolności do pracy z powodu konieczności sprawowania opieki nad członkami najbliższej rodziny ubezpieczonego. Wypłatę świadczeń w tego typu przypadkach realizuje się jako wypłatę tak zwanego zasiłku opiekuńczego.
Przysługuje on, gdy zachoruje najbliższy członek rodziny (rodzic, dziecko powyżej 14-ego roku życia, małżonek, wnuki, teściowie, dziadkowie, rodzeństwo), a poza ubezpieczonym nie ma innych osób które byłyby w stanie sprawować opiekę nad chorą osobą. Generalnie, w przypadku choroby dziecka w wieku do lat czternastu, lub konieczności sprawowania nad nim opieki w innych, szczególnych przypadkach, regulowanych ustawą, ubezpieczony może korzystać z zasiłku opiekuńczego przez 60 dni. Jeśli chodzi o sprawowanie opieki nad innym członkiem rodziny, wymiar zasiłku opiekuńczego wynosi nie więcej niż czternaście dni w skali roku. W ciągu roku kalendarzowego łączny okres pobierania zasiłku opiekuńczego, do którego wlicza się opiekę zarówno nad dziećmi, jak i pozostałymi członkami rodziny, nie może przekroczyć 60 dni. Prawo do korzystania z zasiłku opiekuńczego w przypadku opieki nad dzieckiem przysługuje obojgu rodzicom. Zasiłek przyznawany jest jednemu za nich po złożeniu wniosku o wypłatę. Jeśli zdarzy się tak, że zachoruje dziecko, które nie skończyło drugiego roku życia, rodzic może korzystać z zasiłku opiekuńczego nawet wtedy, gdy w rodzinie są inne osoby, mogące sprawować opiekę nad chorym.