WYSOKOŚĆ ZASIŁKU CHOROBOWEGO
Wysokość zasiłku chorobowego ustalana jest na podstawie ściśle określonych kryteriów i wytycznych. Pierwszym krokiem do ustalenia, jaka kwota zasiłku należy się ubezpieczonemu, jest wyliczenie podstawy wymiaru zasiłku. Podstawa wymiaru zasiłku dla osób wykonujących prace na podstawie podpisanej umowy, liczona jest jako średnia z wynagrodzenia za ostatnie dwanaście miesięcy, poprzedzające powstanie niezdolności do pracy.
Jeśli pracownik nie zdołał przepracować całego roku, wówczas do podstawy wymiaru zasiłku liczy się wynagrodzenie wypłacone za miesiące, w których zachował on pełną zdolność do pracy. Jeśli zdarzy się tak, że pracownik nie przepracował pełnego miesiąca, ale jego nieobecność została usprawiedliwiona, wówczas trzeba przeanalizować, w których miesiącach przepracował on więcej niż połowę przypadającego w danym miesiącu wymiaru czasu pracy i tylko te miesiące można liczyć do średniej. Wynagrodzenie liczone jako średnia do ustalenia podstawy zasiłku, stanowi przychód pracownika, będący wymiarem składki na ubezpieczenie chorobowe (w przypadku zasiłku z ubezpieczenia chorobowego), lub ubezpieczenie wypadkowe (w przypadku zasiłku wypłacanego z ubezpieczenia wypadkowego), pomniejszone o składki na ubezpieczenie społeczne. Z tak obliczonej podstawy wypłaca się w zależności od przyczyn niezdolności do pracy zasiłek w wysokości 70% podstawy (leczenie szpitalne), 100% (zwolnienie w czasie ciąży, wypadek przy pracy), lub 80% (pozostałe przypadki)