POZOSTAŁE SPOSOBY USTALANIA WYSOKOŚCI SKŁADKI WYPADKOWEJ
Płatnik składek może także być zobowiązany do samodzielnego ustalenia wysokości stopy procentowej składki na ubezpieczenie wypadkowe.
Płatnicy ci ustalają wysokość składki na podstawie podanego przez Główny Urząd Statystyczny wykazu rodzajów grup działalności i przypisanej do danej grupy stopy procentowej. Najwyższa stawka procentową jest przyporządkowana zakładom pracy, które należą do grup działalności związanej z górnictwem surowców energetycznych i innych niż energetyczne – stopa składki procentowej wynosi maksimum, czyli 3,33%. Do grup działalności, które stwarzają jedne z najniższych zagrożeń, należy pośrednictwo finansowe, któremu przypisana jest stawka procentowa w wysokości 0,67%. W środku tabeli plasują się między innymi takie grupy działalności, jak: ochrona zdrowia i opieka społeczna, transport, handel hurtowy i detaliczny. Na podstawie podanego przez GUS opracowania, samodzielnie stawkę ustalają płatnicy, którzy – podobnie jak w przypadku podmiotów zobowiązanych do składania druku IWA – zatrudniali średnio co najmniej dziesięć osób, mają nadany numer REGON, ale nie opłacali przez cały rok składki na ubezpieczenie wypadkowe i tym samym nie byli zobowiązani do składania druku ZUS IWA. Ostatnią grupę stanowią płatnicy, którzy nie mają nadanego numeru REGON, i w poprzednim roku kalendarzowym zatrudniali średnio poniżej dziewięciu pracowników. Płatnicy, którzy spełniają te warunki, ustalają stopę procentową na ubezpieczenie wypadkowe na poziomie 50% najwyższej obowiązuje stopy na dany rok składkowy. W roku 2010 wynosi ona 1.67% (50% z 3.33%)